Je neemt een echte API, opent de documentatie en bouwt een werkend verzoek binnen Make. Het doel is om een herhaalbaar proces te leren dat toepasbaar is op vrijwel elke API, niet om één specifieke dienst uit het hoofd te leren.

HTTP-module toevoegen

Voeg in je Make-scenario de HTTP-module toe en kies Make a request. Deze optie biedt volledige controle over methoden, parameters, headers en request bodies, wat essentieel is bij het werken met verschillende API's.

Kies een echte voorbeeld-API

In deze walkthrough wordt gebruikgemaakt van de Rainforest API, een dienst die Amazon-productgegevens ophaalt. Je hoeft je niet aan te melden om mee te doen. De documentatie is echt en representatief voor hoe de meeste API's eruitzien in productieomgevingen.

Vereiste invoervelden identificeren

Ondanks dat API-documentatie overweldigend kan lijken, zoekt u altijd naar dezelfde elementen:

• aanvraag-URL;
• aanvraagmethode;
• verplichte parameters.

Voor dit endpoint zijn de verplichte parameters:

• api_key;
• type.

Zonder deze zal het verzoek mislukken.

Stel de URL en methode in

Stel de methode in op GET en plak de juiste endpoint-URL uit de documentatie. Kleine fouten komen hier vaak voor en veroorzaken regelmatig vroege mislukkingen.

Voeg parameters toe die het verzoek bruikbaar maken

Een verzoek kan geldig zijn, maar toch zinloze gegevens retourneren.

Voor een productopvraag zijn meestal extra parameters vereist:

• type = product;
• asin;
• amazon_domain.

Deze bepalen exact welk product en welke marktplaats het verzoek target.

Test de aanvraag

Voer de module uit met Alleen deze module uitvoeren. Hiermee kun je de respons duidelijk inspecteren zonder het volledige scenario uit te voeren.

Verbeter de leesbaarheid van de output

Schakel Respons ontleden in binnen de HTTP-module. Hierdoor wordt de output gestructureerd en aanzienlijk eenvoudiger te begrijpen en te koppelen in vervolgmodules.