De 1%-Regel

De 1%-regel is een van de meest geciteerde vuistregels voor het snel beoordelen van het inkomenspotentieel van een verhuurpand. Deze regel stelt dat een pand waarschijnlijk een goede investering is als de maandelijkse huur minimaal 1% van de aankoopprijs bedraagt. Met andere woorden, als je een pand koopt voor $200.000, moet je streven naar een maandelijkse huur van minimaal $2.000. Deze regel is eenvoudig te onthouden en snel toe te passen, waardoor het een populaire eerste filter is bij het doorzoeken van aanbiedingen of het vergelijken van meerdere panden.

De 1%-regel is geen garantie voor winstgevendheid, maar dient als uitgangspunt. Het helpt om snel in te schatten of een pand voldoende inkomsten kan genereren om kosten zoals hypotheekbetalingen, belastingen, verzekeringen en onderhoud te dekken. De regel houdt echter geen rekening met lokale marktomstandigheden, onroerendgoedbelasting, leegstand of onverwachte reparaties. Daarom mag deze regel nooit de enige maatstaf zijn bij het nemen van een beslissing over een verhuurpand.

Stel, je overweegt een pand dat te koop staat voor $150.000. Volgens de 1%-regel wil je dan een maandelijkse huur zien van minimaal:

Als het pand realistisch gezien verhuurd kan worden voor $1.500 of meer per maand, voldoet het aan de eerste toets van de 1%-regel. Als de huur aanzienlijk lager is, bijvoorbeeld $1.200, is dat een teken dat het pand mogelijk niet genoeg inkomsten genereert om je kosten comfortabel te dekken en een redelijk rendement te bieden.

Onthoud dat de 1%-regel slechts een beginpunt is. Het vervangt geen volledige analyse waarin alle kosten en lokale factoren worden meegenomen. Gebruik deze regel altijd als een eerste selectie, niet als definitief beslissingsinstrument.